Σε κάθε ζαβολιά, μου λείπεις παππού

Σε θυμάμαι, παππού. Θυμάμαι εσένα, στη παιδική μου ηλικία. Εγώ να παίζω με τα παιδιά της γειτονιάς κι εσύ να κάθεσαι να με χαζεύεις.

Πάντα με πρόσεχες, μην τυχόν και πάθω τίποτα.
Σε κάθε ζαβολιά, σε κάθε θέλω μου ήσουν εκεί. Βράχος απέναντι στα επιβλητικά όχι της μαμάς. Με την δική σου βοήθεια κατάφερα πολλές φορές να περάσει το δικό μου.

Θυμάμαι, λίγα χρόνια μετά, είχες ξυνιστεί που ξεκίνησα κλασσικό αθλητισμό. Παραπονιόσουν για τις ώρες που σπαταλούσα από το διάβασμα μου στη προπόνηση.

Μα σαν ήρθες να με δεις, τα μάτια σου έλαμψαν από περηφάνια.

Θυμάμαι τότε που είχα εκείνο το ατύχημα, ήρθες στο νοσοκομείο να με δεις. Με μάλωσες για την απροσεξία μου. Είχες φοβηθεί πολύ. Πονούσες μαζί μου, μα ο πόνος σου ήταν βουβός. Ανέκαθεν ήσουν έτσι. Ήξερες να κρύβεσαι καλά. Στι δύσκολες στιγμές εσύ ήσουν στήριγμα για όλους.

Τόσες αναμνήσεις, τόσες στιγμές. Το ξέρω πως έχει περάσει καιρός. Λένε πως όλα είναι θέμα συνήθειας, κι έχουν δίκιο. Όμως, φοβάμαι παππού. Φοβάμαι πως όσο συνηθίζω, τόσο πιο γρήγορα θα ξεχάσω. Δε θέλω να ξεχάσω την μορφή σου, παππού. Δεν θέλω να ξεχάσω τον ήχο της φωνής σου. Δε θέλω να ξεχάσω το γέλιο σου. Παλεύω, κάθε μέρα, να σε κρατήσω ζωντανό μέσα στη σκέψη μου.

Άρχισα να πίνω ελληνικό, παππού. Μου θυμίζει τα πρωινά που μου έπαιρνες μπουγάτσα κι εσύ έπινες τον “κλασσικό”. Ναι, εγώ.

Που κάποτε προσπάθησα να σε κάνω μοντέρνο μαθαίνοντάς σε τον φραπέ. Τελικά, τα είχα καταφέρει. Το καλοκαίρι μου τηλεφωνούσες. Έκανες τα παράπονα σου που σε ξέχασα, μετά μου’ λεγες να περάσω από εκεί να με δεις, και να σου φτιάξω έναν “κρύο” να τα πούμε.

Προσπαθούσες να δεις τον κόσμο μέσα από τα δικά μου μάτια, να ονειρευτείς μαζί μου. Οι συμβουλές σου χρήζουν ανεκτίμητης αξίας. Εσύ μου έμαθες τι θα πει νοιάξιμο, φιλότιμο και ευγένεια. Στοιχεία του χαρακτήρα σου που θαύμαζα, εγώ και πολλοί άλλοι. Αν και μερικές φορές πιάστηκες κορόιδο εξαιτίας της καλοσύνης σου, δεν σταμάτησες ποτέ να είσαι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος με άλφα κεφάλαιο! Επίσης, δεν σταμάτησες ποτέ να πιστεύεις στους ανθρώπους. Έψαχνες να βρεις πάντα το καλό, κι ας ήταν ύπουλος και κακόβουλος ο κόσμος γύρω σου.

Σ’ ευχαριστώ, παππού. Ήσουν ένα σχολείο ζωής. Μου έμαθες τόσα πολλά πράγματα. Μ’ αγαπούσες με όλη σου την ψυχή. Ήσουν η μεγαλύτερη μου αδυναμία και όλοι το ξέρουν αυτό. Ο μόνος ικανός να με κάνει να υποχωρήσω γιατί δεν ήθελα να του χαλάσω χατήρι, ούτε να τον στενοχωρήσω. Κι αυτό σημαίνει πολλά! Πόνεσα πολύ που σε έχασα. Πονάω ακόμη. Μετάνιωσα που δεν σου ζήτησα μια τελευταία αγκαλιά. Μετάνιωσα που δεν πρόλαβα ποτέ να σου πω όλα αυτά που νιώθω για σένα.

Μου λείπεις πολύ, παππού. Θα προσπαθώ μέσα από τις πράξεις μου να σε κάνω περήφανο και για όσο ζω θα υπάρχεις πάντα μέσα στη καρδιά και το μυαλό μου. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.

Σ’ αγαπώ.

Για τον παππού μου.

πηγή

Να αγαπάτε τους παππούδες σας παιδιά!

Οι παππούδες προσφέρουν στα παιδιά μας πολύ περισσότερο από μια αγκαλιά ή σπιτικά μπισκότα
Τα εγγόνια απολαμβάνουν τις σχέσεις με τους παππούδες τους και αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη όπως τα παρακάτω:

Αξίες και Σοφία
Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να ενσταλάξετε αξίες και ηθική στα παιδιά σας από το να αφήσετε τους παππούδες και τις γιαγιάδες να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην διαπαιδαγώγηση τους. Οι ιστορίες, τα μαθήματα ζωής και η σοφία που μοιράζονται οι παππούδες συμβάλλουν θετικά στην ανάπτυξη του παιδιού σας.

Υποστήριξη
Οι παππούδες και γιαγιάδες είναι πάντα εκεί για να προσφέρουν στήριξη όταν ένα παιδί κλαίει ή να παραπονιέται - ακόμα και αν το παιδί παραπονείται για εσάς. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει προς όφελός σας: όταν ένα παιδί είναι πεπεισμένο ότι έχετε φανεί τρομερά άδικοι απέναντί του, οι παππούδες ναι μεν θα ακούσουν με προθυμία το παράπονο αλλά θα μπορέσουν να μεταπείσουν αποτελεσματικά το παιδί.

Οι παππούδες γίνονται σπουδαίοι φίλοι
Ως γονείς, δεν μπορείτε πάντα να είστε φίλοι με το παιδί σας αλλά και οι φιλίες με τα άλλα παιδιά πολλές φορές προκαλούν στεναχώρια, ζήλεια, σύγκρουσεις. Οι παππούδες και γιαγιάδες, δεν είναι ούτε οι φίλοι από το σχολείο ούτε γονείς: έτσι μπορούν να προσφέρουν συντροφικότητα, διασκέδαση, πίστη με όλη τους την καρδιά.

Μέντορες
Τα παιδιά είναι πάντα πρόθυμα να μάθουν νέες δεξιότητες και οι παππούδες ή γιαγιάδες μπορούν να γίνουν εξαιρετικοί μέντορες. Ίσως ο παππούς ξέρει έναν πιο εύκολο τρόπο να διδάξει το εγγόνι του να δέσει τα κορδόνια του από εσάς. Ίσως η γιαγιά να έχει περισσότερο χρόνο για να βοηθήσει το παιδί με τα μαθήματα στο σπίτι από τους κουρασμένους γονείς. Ή ίσως ένα παιδί ανακαλύψει μια δεξιότητα στο ράψιμο, σε κάποιο σπορ ή στο σκάκι γιατί τη θαυμάζει στον παππού του.

Οικογενειακές ιστορίες
Τα παιδιά που περνούν το χρόνο τους με τους παππούδες και ακούνε οικογενειακές ιστορίες ή ιστορίες για το πώς ήταν τα πράγματα παλιά είναι τυχερά! Μαθαίνουν για τις ρίζες τους, την ιστορία της οικογένειάς τους, αλλά και την ιστορία γενικότερα από ανθρώπους που την έζησαν.

Σταθερότητα
Οι παππούδες προσφέρουν μια αίσθηση σταθερότητας σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδιά των οποίων οι γονείς παίρνουν διαζύγιο. Δεν χρειάζεται να είναι τόσο τραυματικές οι αλλαγές στη ζωή ενός παιδιού για να κλονιστεί η ψυχολογική και πνευματική ισορροπία του . Μια νέα δουλειά ή η ανεργία, η μετακίνηση σε άλλη πόλη, η αλλαγή σχολείου μπορεί να αναστατώσει και να μπερδέψει ένα παιδί. Γι’ αυτό κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, βοηθά πολύ να ξέρει ότι η γιαγιά του είναι εκεί και το περιμένει.

Ευτυχέστερα παιδιά
Τέλος, τα παιδιά με παππούδες τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένοι και πιο σταθερά στα συναισθήματα τους. Έρευνες σε Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Βοστώνης επιβεβαιώνουν πως όσα παιδιά έχουν παππούδες με ενεργητική συμμετοχή στη ζωή τους είναι πιο ευτυχισμένα και με χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης σε σχέση με τα παιδιά που δεν έχουν.

mamamia.gr