Τέσσερα λεπτά για τα απλά, τα μικρά, τα καθημερινά…. Αφιερωμένα στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας!

Η ταινία είναι αφιερωμένη στα άτομα της τρίτης ηλικίας που δοκιμάζονται έντονα μέσα στην περίοδο της πανδημίας λόγω του COVID-19. 

Να τονιστεί ότι δεν υπάρχει καθόλου στο προσκήνιο το θέμα της πανδημίας, πάραυτα η απομόνωση των ηλικιωμένων για την προστασία τους, δίνει μια άλλη διάσταση στην ταινία και στα λεγόμενα της γιαγιάς.

Το 2(ii) είναι μια ταινία μικρού μήκους – ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε σε συνθήκες καραντίνας γι’αυτό και δεν υπάρχει κανένα εξωτερικό πλάνο. 

Μια γιαγιά 82 ετών μιλάει για τις δυσκολίες της τρίτης ηλικίας αλλά και για το “μυστικό” που την κρατάει για πάντα νέα. 

youtube

Tα λόγια της γιαγιάς βγήκαν μέσα από την καρδιά της, αυθόρμητα χωρίς πρόβες και δεύτερες προσπάθειες. 

Όλα τα πλάνα ολοκληρώθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά με στόχο να μην κουραστούν οι παππούδες και η μπέμπα.

Έτσι μπορούμε να πούμε ότι κάθε πλάνο της ταινίας είναι one shot! To μοντάζ πραγματοποιήθηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα λόγω των μετρημένων πλάνων. 

Η ταινία ολοκληρώθηκε όταν ντύθηκε μουσικά με την πρωτότυπη μουσική του Ιωάννη Παπαδημητρίου. Στην μετάφραση συμμετείχαν ο Μιχαήλ Μιχαήλ και η Κατερίνα Ηλιάδου. 

Είναι ένα project λιτό… δεν έχει μέσα πλάνα με dolly, με drones, με πανάκριβους φακούς κτλ… έχει μέσα την αγάπη της γιαγιάς και του παππού και αυτό φτάνει.

“Πάλι γίνεται παιδί ο άνθρωπος που γερνάει” – Σοφοκλής

“Βλέπεις φλόγα στα μάτια των νέων. Μα στα μάτια των γέρων, βλέπεις φως” – Βίκτωρ Ουγκώ

Αφιερωμένη στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας!

Να αγαπάτε τους παππούδες σας παιδιά!

Οι παππούδες προσφέρουν στα παιδιά μας πολύ περισσότερο από μια αγκαλιά ή σπιτικά μπισκότα
Τα εγγόνια απολαμβάνουν τις σχέσεις με τους παππούδες τους και αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη όπως τα παρακάτω:

Αξίες και Σοφία
Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να ενσταλάξετε αξίες και ηθική στα παιδιά σας από το να αφήσετε τους παππούδες και τις γιαγιάδες να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην διαπαιδαγώγηση τους. Οι ιστορίες, τα μαθήματα ζωής και η σοφία που μοιράζονται οι παππούδες συμβάλλουν θετικά στην ανάπτυξη του παιδιού σας.

Υποστήριξη
Οι παππούδες και γιαγιάδες είναι πάντα εκεί για να προσφέρουν στήριξη όταν ένα παιδί κλαίει ή να παραπονιέται - ακόμα και αν το παιδί παραπονείται για εσάς. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει προς όφελός σας: όταν ένα παιδί είναι πεπεισμένο ότι έχετε φανεί τρομερά άδικοι απέναντί του, οι παππούδες ναι μεν θα ακούσουν με προθυμία το παράπονο αλλά θα μπορέσουν να μεταπείσουν αποτελεσματικά το παιδί.

Οι παππούδες γίνονται σπουδαίοι φίλοι
Ως γονείς, δεν μπορείτε πάντα να είστε φίλοι με το παιδί σας αλλά και οι φιλίες με τα άλλα παιδιά πολλές φορές προκαλούν στεναχώρια, ζήλεια, σύγκρουσεις. Οι παππούδες και γιαγιάδες, δεν είναι ούτε οι φίλοι από το σχολείο ούτε γονείς: έτσι μπορούν να προσφέρουν συντροφικότητα, διασκέδαση, πίστη με όλη τους την καρδιά.

Μέντορες
Τα παιδιά είναι πάντα πρόθυμα να μάθουν νέες δεξιότητες και οι παππούδες ή γιαγιάδες μπορούν να γίνουν εξαιρετικοί μέντορες. Ίσως ο παππούς ξέρει έναν πιο εύκολο τρόπο να διδάξει το εγγόνι του να δέσει τα κορδόνια του από εσάς. Ίσως η γιαγιά να έχει περισσότερο χρόνο για να βοηθήσει το παιδί με τα μαθήματα στο σπίτι από τους κουρασμένους γονείς. Ή ίσως ένα παιδί ανακαλύψει μια δεξιότητα στο ράψιμο, σε κάποιο σπορ ή στο σκάκι γιατί τη θαυμάζει στον παππού του.

Οικογενειακές ιστορίες
Τα παιδιά που περνούν το χρόνο τους με τους παππούδες και ακούνε οικογενειακές ιστορίες ή ιστορίες για το πώς ήταν τα πράγματα παλιά είναι τυχερά! Μαθαίνουν για τις ρίζες τους, την ιστορία της οικογένειάς τους, αλλά και την ιστορία γενικότερα από ανθρώπους που την έζησαν.

Σταθερότητα
Οι παππούδες προσφέρουν μια αίσθηση σταθερότητας σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδιά των οποίων οι γονείς παίρνουν διαζύγιο. Δεν χρειάζεται να είναι τόσο τραυματικές οι αλλαγές στη ζωή ενός παιδιού για να κλονιστεί η ψυχολογική και πνευματική ισορροπία του . Μια νέα δουλειά ή η ανεργία, η μετακίνηση σε άλλη πόλη, η αλλαγή σχολείου μπορεί να αναστατώσει και να μπερδέψει ένα παιδί. Γι’ αυτό κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, βοηθά πολύ να ξέρει ότι η γιαγιά του είναι εκεί και το περιμένει.

Ευτυχέστερα παιδιά
Τέλος, τα παιδιά με παππούδες τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένοι και πιο σταθερά στα συναισθήματα τους. Έρευνες σε Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Βοστώνης επιβεβαιώνουν πως όσα παιδιά έχουν παππούδες με ενεργητική συμμετοχή στη ζωή τους είναι πιο ευτυχισμένα και με χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης σε σχέση με τα παιδιά που δεν έχουν.

mamamia.gr

Ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού στην οικογένεια!

«Μπορούσα να κάνω τη γιαγιά μου
να εκστασιάζεται από ευτυχία μόνο και μόνο επειδή πεινούσα!»

Jean-Paul Sartre, Γάλλος φιλόσοφος

Η σχέση των παππούδων με τα εγγόνια τους, είναι αναμφισβήτητα μοναδική!
Ο ρόλος που είχαν η γιαγιά και ο παππούς στην οικογένεια ήταν πάντοτε σημαντικός, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες που όλο και περισσότεροι γονείς στηρίζονται στη βοήθειά τους για τη φροντίδα των παιδιών τους, ο ρόλος αυτός έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αξία και προσοχή. Οι γονείς για πολλά χρόνια είχαν ανεξαρτητοποιηθεί και απολάμβαναν το ότι δε βασίζονταν στους γονείς τους.
Ξαφνικά όμως, η παρουσία των παιδιών έρχεται και αλλάζει την κατάσταση επαναφέροντας και κάνοντας τη βοήθεια των γονιών τους (παππούδων πλέον) και πάλι αναγκαία!

Για τους γονείς, ο ρόλος των παππούδων μπορεί να αποκτά ιδιαίτερη αξία εξαιτίας της βοήθειας που παίρνουν, για τα παιδιά όμως σημαίνει πολύ πολύ περισσότερα!
Αν όχι όλα, τα περισσότερα παιδιά απολαμβάνουν τις στιγμές που περνούν με τους παππούδες τους! Απολαμβάνουν την ανεκτικότητα και τη λιγότερο αυστηρή στάση τους, τα παιχνίδια και τα χατίρια που τους κάνουν, τις λιχουδιές που δε δίνονται με μέτρο, τις ιστορίες που τους κάνουν να κρέμονται από τα χείλη τους, τα χαλαρά ωράρια ύπνου, την αγάπη τους!

Τι γίνεται όμως όταν οι γονείς παραπονιούνται για τα ανάμικτα μηνύματα που παίρνουν τα παιδιά από τους παππούδες; Τι γίνεται όταν η αυξημένη συμμετοχή των παππούδων δημιουργεί επιπλοκές;
Πρέπει η σχέση γονιών – παιδιών, και παππούδων – εγγονών να επαναπροσδιοριστεί;

Η γιαγιά και ο παππούς στο μικροσκόπιο…
Ο ψυχολόγος και οικογενειακός σύμβουλος Rogge, αναφέρει πως τα παιδιά έχουν ανάγκη τους παππούδες, σχεδόν όσο και τους γονείς τους. Ο ρόλος των παππούδων βέβαια είναι διαφορετικός από αυτόν των γονιών. Οι παππούδες συνήθως προσφέρουν μεγαλύτερη αποδοχή, υποστήριξη, κατανόηση και λιγότερη πειθαρχεία στα παιδιά. Έτσι, η σχέση τους με τα εγγόνια τείνει να είναι πιο χαλαρή και γενναιόδωρη.
Για τους παππούδες αυτό είναι ιδιαίτερα απολαυστικό γιατί ναι μεν μπορούν να βοηθήσουν στο μεγάλωμα μιας νέας γενιάς, αλλά από την άλλη δεν έχουν τις καθημερινές ευθύνες των γονιών και δε χρειάζεται να εμπλέκονται στις έντονες αντιπαραθέσεις και στις διαφωνίες που μπορεί να δημιουργηθούν ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά.

Μερικές φορές, η παρουσία τους είναι από μόνη της σημαντική.
Μπορεί να λειτουργήσουν ως μοχλός σταθερότητας και ηρεμίας τόσο για τα εγγόνια όσο και για τους γονείς. Άλλες φορές η παρουσία τους γίνεται αναγκαία σε καταστάσεις κρίσης όπου με έναν πιο ενεργό ρόλο αναλαμβάνουν τη φροντίδα των εγγονών τους.
Επιπλέον, έχοντας μια σχετική απόσταση από την οικογένεια και μεγαλύτερη εμπειρία, μπορεί να φανούν χρήσιμοι όταν προκύπτουν προβλήματα και μπορεί να διατηρήσουν οικογενειακές αξίες και να διασφαλίσουν την οικογενειακή συνέχεια.
Η γιαγιά και ο παππούς έχουν επίσης περισσότερο χρόνο να διηγούνται ιστορίες από το παρελθόν, πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να δημιουργήσουν μια αίσθηση της οικογενειακής τους ταυτότητας και παράδοσης!

Μπορεί να επηρεάσει αρνητικά η εμπλοκή των παππούδων τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών;
Αρκετά συχνά οι γονείς αναρωτιούνται αν τα παιδιά μπερδεύονται από τη διαφορετική στάση των παππούδων απέναντι στα εγγόνια τους. Τα παιδιά όμως γνωρίζουν πολύ καλά ότι η σχέση τους με τους γονείς είναι διαφορετική από τη σχέση με τους παππούδες. Συγκρίνουν και αξιολογούν αυτές τις διαφορές.
Το πρόβλημα δημιουργείται όταν οι παππούδες και οι γονείς διαφωνούν για το ποιος διαπαιδαγωγεί καλύτερα, πιο σωστά ή ποιος έχει δίκιο.
Όταν οι παππούδες εμπλέκονται και επεμβαίνουν υπερβολικά στη διαπαιδαγώγηση των εγγονών τους, αυτό που φαίνεται είναι ότι δεν έχουν αφήσει ακόμα τα παιδιά τους να αυτονομηθούν και εξακολουθούν να τα χειραγωγούν.
Το αποτέλεσμα είναι οι γονείς να λαμβάνον αυτές τις παρεμβάσεις προσβλητικές.
Όπως όλες οι σχέσεις, έτσι και η σχέση των γονιών, των παππούδων και των παιδιών θέλει δουλειά για να πετύχει και να διατηρηθεί η σωστή ισορροπία. Οι παππούδες έχουν σίγουρα πολλά να προσφέρουν στα εγγόνια τους, αλλά αυτό προϋποθέτει ότι όλα τα μέλη της οικογένειας πρέπει να ακολουθούν κάποιους αυτονόητους κανόνες.
Η γιαγιά και ο παππούς μπορεί να αντιδρούν συχνά πιο ήρεμα, πιο σοφά, βασιζόμενοι στην πείρα που έχουν, αλλά θα πρέπει να σταματήσουν να ελέγχουν τα παιδιά τους.
Οι γονείς χρειάζονται υποστήριξη και όχι ανθρώπους που επεμβαίνουν χωρίς να τους το ζητήσει κανείς. Από την πλευρά των γονιών, αρκετά συχνά συμβαίνει κάτι αντιφατικό. Από τη μια ζητούν από τους παππούδες να κάνουν χρέη μπειμπισίτερ, και από την άλλη προσπαθούν να επιβάλλουν στη γιαγιά και στον παππού τις απόψεις τους για την ανατροφή των παιδιών. Αυτή η απαίτηση όμως είναι κάπως υπερβολική δεδομένου ότι οι παππούδες έχουν τη δική τους σχέση με τα εγγόνια τους.
Όταν οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους στους παππούδες, αναθέτουν ταυτόχρονα και την ευθύνη σε αυτούς.
Επομένως, δεν έχει πολύ νόημα να θέλουν να αλλάξουν τους παππούδες. Το σημαντικό είναι να έχουν εμπιστοσύνη στα παιδιά τους. Τα παιδιά μπορούν να δουν τις διαφορές, να ζυγίσουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, και είναι σε θέση να αξιολογήσουν και να κατανοήσουν τους διαφορετικούς τρόπους ανατροφής.
Τέλος, οι παππούδες δεν αντικαθιστούν τη σχέση των γονιών με τα παιδιά, αλλά τη συμπληρώνουν και τη διευρύνουν. Όταν οι γονείς και οι παππούδες συνεργάζονται αρμονικά και κρατούν μια ισορροπία μεταξύ επαφής και απόστασης, εμπλουτίζεται και ο ψυχικός κόσμος των παιδιών, αλλά και οι γονείς διευκολύνονται που ξέρουν ότι οι παππούδες θα τους βοηθήσουν αν χρειαστεί!

Το να είναι κανείς παππούς η γιαγιά είναι μια εμπειρία που χαρίζει ευτυχία, πληρότητα και νόημα στη ζωή! Το να έχει ένα παιδί παππού ή γιαγιά ζει μια εμπειρία μοναδική και ασύγκριτη!
Ακόμα και αν υπάρχουν καυγάδες ανάμεσα στους γονείς και τους παππούδες, αν η σχέση έχει γερές βάσεις και βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και στην εκτίμηση, η αγάπη θα αντέξει τις τριβές και τις συγκρούσεις και ο καθένας θα απολαύσει από τη δική του πλευρά και ρόλο την ανθρώπινη σχέση που αναπτύσσεται και δημιουργείται!

Parentshelp
Βιβλιογραφία:
Craig, G. J. & Baucum, D. (2002). Human Development. Prentice Hall, USA. Rogge, J. U. (2007).
Οικογένεια: Χωρίς Χάος Δεν Γίνεται. Ας δούμε πώς θα συμβιώσουμε μαζί του. Εκδόσεις Θυμάρι, Αθήνα.