Κάνοντας φίλους στην Τρίτη Ηλικία!

Όταν ήσασταν παιδιά, δεν είχατε κανένα πρόβλημα στο να κάνετε φίλους οπουδήποτε: στο σχολείο, στο πάρκο, σε μια επίσκεψη. 

Αλλά κι όταν μεγαλώσατε και είχατε πια δικά σας παιδιά, ήταν εύκολο να κάνετε καινούργιες φιλίες μέσα από τις δραστηριότητες και επαφές των παιδιών σας. 

Τώρα, όμως, τα πράγματα είναι λιγάκι πιο δύσκολα. Και εσείς, μάλλον, δεν είστε πια ιδιαίτερα «ανοιχτοί» και διαθέσιμοι, για να συνάψετε νέες φιλικές σχέσεις. 

Μην ξεχνάμε ότι και οι ευκαιρίες, για να γνωρίσετε καινούργιους ανθρώπους, έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Για ποιους, όμως, λόγους είναι πολύτιμοι οι καλοί φίλοι;

Το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί
Μη βιάζεστε να παραιτηθείτε από τη ζωή, επειδή φτάσατε στην Τρίτη Ηλικία! 

Το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί και σας περιμένουν, μάλλον, πολλά ακόμα χρόνια ζωής μπροστά σας. Γιατί, λοιπόν, να μην είναι η ζωή που θέλετε με τους ανθρώπους που θέλετε;

Φιλία για καλύτερη υγεία!
Οι άνθρωποι, που έχουν έναν ή περισσότερους καλούς φίλους, έχουν καλύτερη υγεία (ψυχική και σωματική) από όσους έχουν απλά γνωστούς ή δεν έχουν καθόλου φίλους. 

Αυτός και μόνο ο λόγος αρκεί για τους ανθρώπους της Τρίτης Ηλικίας, όπου η καλή υγεία είναι από τα βασικότερα ζητούμενα.

Τα παιδιά και οι συγγενείς σας ζουν μακριά
Όταν η οικογένεια ζει μακριά (σε άλλη χώρα ή πόλη), οι καλοί φίλοι γίνονται «η οικογένειά σας»! 

Αλλά ακόμα κι αν τα παιδιά σας βρίσκονται στην ίδια πόλη με εσάς, συχνά είναι πολύ απορροφημένα με τις καθημερινές τους υποχρεώσεις και καταλήγουν να σας επισκέπτονται μία φορά/βδομάδα. 

Οι φίλοι, λοιπόν, είναι αυτοί που θα χτυπήσουν την πόρτα του σπιτιού σας κάθε μέρα. Με αυτούς θα βγείτε βόλτα το απόγευμα ή θα πάτε κινηματογράφο το βράδυ. Αν αντιμετωπίσετε κάποια έκτακτη ανάγκη, οι φίλοι θα βρεθούν αμέσως δίπλα σας.

Έχουν μειωθεί οι φίλοι, που είχατε μέχρι τώρα
Αλλαγές στο status quo της οικογένειας φέρνουν αλλαγές και στον φιλικό περίγυρο. Έτσι, κάποιοι που χωρίζουν ή χηρεύουν μοιραία απομακρύνονται από φίλους, που διατηρούσαν μέχρι τώρα ως ζευγάρι. 

Επιπλέον, με το πέρασμα των χρόνων, φεύγουν απ΄τη ζωή άνθρωποι του περιβάλλοντός σας. Καλείστε, λοιπόν, να προσαρμοστείτε στη νέα πραγματικότητα και να αναζητήσετε νέους φίλους (συνήθως παρόμοιας οικογενειακής κατάστασης). 

Αν δεν αντικαταστήσετε αυτές τις απώλειες, θα οδηγηθείτε, αργά ή γρήγορα, στην απομόνωση και τη μοναξιά.

Πώς θα αποκτήσετε καλούς φίλους;

Αν θέλετε καλούς φίλους, να γίνετε πρώτα εσείς οι ίδιοι καλοί φίλοι!

Βασική προϋπόθεση είναι να «ανοιχτείτε». Απογοητεύσεις ή προδοσίες της προηγούμενης ζωής σας ενδεχομένως να σας έχουν κάνει πιο επιφυλακτικούς, καχύποπτους και εσωστρεφείς. 

Για να αποκτήσετε, όμως, φίλους, πρέπει να γίνετε εσείς οι ίδιοι φίλος, να προσεγγίσετε ανθρώπους και να αρχίσετε να μιλάτε και, κυρίως, να ακούτε. Αν περιμένετε παθητικά να σας πλησιάσουν οι άλλοι, κανένας δε θα το κάνει.

Ξεκινήστε διάφορες δραστηριότητες
Εδώ θα επισημάνουμε την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα στις αντρικές και τις γυναικείες φιλίες. 

Οι αντρικές φιλίες συνήθως είναι βασισμένες πάνω σε δομημένες δραστηριότητες: παρακολούθηση ενός αγώνα ποδοσφαίρου, μια παρτίδα τάβλι, κυνήγι κλπ. 

Οι γυναίκες δε χρειάζονται απαραίτητα κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο, για να συναντηθούν. Το σημαντικό για τις ίδιες είναι να βρεθούν, να μιλήσουν, να μοιραστούν τις εμπειρίες τους.
Μια καλή αφετηρία είναι να αναμειχθείτε σε χόμπι ή ομάδες, που άπτονται των ενδιαφερόντων σας: χορωδίες, χορευτικά, εθελοντισμός, διαλέξεις, σύλλογοι, συμμετοχή σε δράσεις της κοινότητας ή της συνοικίας σας κλπ. Έτσι, ξεκινάτε με ένα, τουλάχιστον, κοινό σας σημείο.

Αν ψάχνετε ψυχολόγο, πηγαίνετε σε ψυχολόγο και όχι σε φίλο!
Ο φίλος δεν είναι εκεί, για να εναποθέσετε πάνω του όλα σας τα προβλήματα. Μπορεί να είναι πολλά τα προβλήματά σας, όμως άλλα τόσα μπορεί να έχει και ο φίλος σας (ή μήπως δεν τα γνωρίζετε, γιατί ποτέ δεν πρόλαβε να σας τα πει;). 

Ασφαλώς μια καλή φιλία βασίζεται στο μοίρασμα, τη συμπαράσταση και την κατανόηση, αρκεί: 

1) να μη μονοπωλεί κανένας την προσοχή και τον κοινό χρόνο και 

2) να δίνετε χώρο στην ψυχαγωγία και την ανάπτυξη των κοινών σας ενδιαφερόντων. 

Στην ηλικία σας όλοι λίγο-πολύ είναι επιφορτισμένοι με σκοτούρες και προβλήματα. Βρείτε την ευκαιρία με τους φίλους σας να δραπετεύσετε για λίγο από αυτά!

Φιλίες χωρίς ηλικιακά στερεότυπα
Οι καινούργιοι φίλοι σας δεν είναι απαραίτητο να είναι συνομήλικοί σας. Μπορεί να είναι μεγαλύτεροι, νεότεροι ή και πολύ νεότεροι από εσάς. 

Αμφότεροι έχετε να πάρετε και να δώσετε πολλά, ανεξάρτητα από την ηλικία. Εξάλλου, είναι καλό να διατηρείτε μια ποικιλία στις ηλικίες των φίλων σας, για να περιορίσετε τον βαρύ αντίκτυπο των συχνών απωλειών.

Να είστε ευέλικτοι και ανεκτικοί
Οι καινούργιες φιλίες είναι πάντα πιο εύθραυστες στο ξεκίνημά τους. Όμως, καλό είναι να παραβλέπετε και κάποιες ιδιοτροπίες των φίλων. 

Μη «διυλίζετε τον κώνωπα», γιατί, κακά τα ψέματα, στην Τρίτη Ηλικία η δεξαμενή των φίλων είναι μικρότερη από αυτήν, που είχατε στη διάθεσή σας σε νεότερες ηλικίες. 

Προσπαθήστε, λοιπόν, να μην αποκλείσετε για ασήμαντους λόγους αξιόλογους ανθρώπους.

Ποτέ δεν είναι αργά για καινούργιους φίλους. Μάλιστα, με την πείρα, που έχετε αποκτήσει, είστε σε θέση να κάνετε επιλογές εύστοχες και προσαρμοσμένες στις σημερινές σας ανάγκες έχοντας στην άκρη του μυαλού σας και τα λόγια του Γάλλου συγγραφέα, Nicolas Chamfort:

Διέκοψα τη φιλία μου με δύο ανθρώπους. Με τον ένα γιατί ποτέ δεν μου μίλησε για τον εαυτό του. Και με τον άλλο, επειδή ποτέ δεν μου μίλησε για τον εαυτό μου.

gernaoallios

Μην ξεχνάς πως έχεις κι εσύ γονείς που σε χρειάζονται...

Εκτός από γονείς είμαστε και παιδιά γονιών που μας χρειάζονται.

Που πέρασαν, ξόδεψαν, αφιέρωσαν τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους σε εμάς, κοντά μας, δίπλα μας, φροντίζοντάς μας, μεγαλώνοντάς μας, αγαπώντας μας για να μείνουν τελικά, στο πιο δύσκολο κομμάτι αυτής της ζωής, μόνοι τους.

Και αυτή είναι η φυσιολογική πορεία των πραγμάτων.

Φυσικά. Δεν αντιλέγει κανείς.
Αλλά... μεγαλώνουν, καταλαβαίνεις;

Γερνάνε μόνοι τους.

Και συνήθως, πολύ διακριτικά, για να μη φορτώνουν με περισσότερα άγχη τις ήδη δύσκολες και κουραστικές ζωές μας.

Αρρωσταίνουν σιωπηρά.

Μελαγχολούν τα βράδια.

Θυμούνται ιστορίες και πάνε για ύπνο σε ένα σπίτι που κάποτε χωρούσε τέσσερα, πέντε ή έξι άτομα.

Και αυτό, όσο και να το συνηθίσεις, όσο και αν το δεχτείς, γιατί έτσι πρέπει να γίνεται, γιατί τα παιδιά πρέπει να φεύγουν από τις εστίες τους, γιατί δεν γέννησες για να γηροκομηθείς, θα είναι πάντα θλιβερό, καθώς διακόπτει περίπου είκοσι χρόνια καθημερινής επαφής και άντε να μάθεις, ξαφνικά, να ζεις, σχεδόν, ξεκρέμαστος σε μια καθημερινότητα που πασχίζεις να θυμηθείς πώς γέμιζες κάποτε.

Και πες άντε.

Όταν είσαι πενήντα, εξήντα, βία εβδομήντα τα κουτσοβολεύεις. Δουλεύεις μέχρι να βγεις στη σύνταξη.

Έχεις φίλους. Έχεις ενδιαφέροντα. Μεγαλώνεις εγγόνια.

Περνάνε τα χρόνια.

Σε ευλογεί ο Θεός και ζεις στα εβδομήντα πέντε, στα ογδόντα ή στα ενενήντα σου, όταν πια δεν ακούς, δεν βλέπεις, δεν περπατάς και περιμένεις πάνω από το τηλέφωνο την αγαπημένη φωνή που θα σου πει:

«Το απόγευμα θα είμαι εκεί. Έρχομαι.»

Και ξανανιώνεις. Έρχεται.
Έρχεται;

Αν μόνο ήξερες πώς σε περιμένουν…

hellomama

Κακοποίηση ηλικιωμένων

Διαστάσεις παίρνει το φαινόμενο της κακοποίησης ηλικιωμένων σε όλο τον κόσμο καθώς εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς υφίστανται σωματική βία, απειλούνται, καθυβρίζονται, καταπιέζονται προκειμένου να αλλάξουν τις διαθήκες τους, υφαρπάζονται οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί και βιάζονται.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι υπάρχουν 600 εκατομμύρια άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών και ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2025 και να ξαναδιπλασιαστεί ως το 2050.
Εξάλλου λόγω της δημογραφικής γήρανσης το ποσοστό των ατόμων ηλικίας άνω των 80 ετών στην Ευρώπη αναμένεται να φτάσει το 2050 στο 12%.
Η γήρανση του πληθυσμού έχει ως συνέπεια όλο και περισσότεροι άνθρωποι να εξαρτώνται από την φροντίδα συγγενών ή εξειδικευμένου προσωπικού και να είναι ευάλωτοι σε φαινόμενα παραμέλησης ή κακοποίησης.

Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν σε ανακοινώσεις ειδικών στο πλαίσιο του συνεδρίου με θέμα «Νομικά και κοινωνικά θέματα στην άνοια» στη Θεσσαλονίκη το οποίο διοργάνωσε το Πανελλήνιο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων και η Ελληνική Εταιρεία Νόσου Αλτσχάιμερ και Συγγενών Διαταραχών.

Έρευνες, τις οποίες επικαλείται σε ανακοίνωσή της η κοινωνική λειτουργός Ιωάννα Τσοκανάρη, αναφέρουν ότι κάθε χρόνο ο αριθμός των ατόμων τρίτης ηλικίας στην ΕΕ, τα οποία υφίστανται κάποια μορφή κακοποίησης ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες ενώ σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το ποσοστό των ηλικιωμένων που κακοποιούνται κυμαίνεται μεταξύ 4-6% του πληθυσμού.

Πηγή: ΑΠΕ
psychografimata

Σε κάθε ζαβολιά, μου λείπεις παππού

Σε θυμάμαι, παππού. Θυμάμαι εσένα, στη παιδική μου ηλικία. Εγώ να παίζω με τα παιδιά της γειτονιάς κι εσύ να κάθεσαι να με χαζεύεις.

Πάντα με πρόσεχες, μην τυχόν και πάθω τίποτα.
Σε κάθε ζαβολιά, σε κάθε θέλω μου ήσουν εκεί. Βράχος απέναντι στα επιβλητικά όχι της μαμάς. Με την δική σου βοήθεια κατάφερα πολλές φορές να περάσει το δικό μου.

Θυμάμαι, λίγα χρόνια μετά, είχες ξυνιστεί που ξεκίνησα κλασσικό αθλητισμό. Παραπονιόσουν για τις ώρες που σπαταλούσα από το διάβασμα μου στη προπόνηση.

Μα σαν ήρθες να με δεις, τα μάτια σου έλαμψαν από περηφάνια.

Θυμάμαι τότε που είχα εκείνο το ατύχημα, ήρθες στο νοσοκομείο να με δεις. Με μάλωσες για την απροσεξία μου. Είχες φοβηθεί πολύ. Πονούσες μαζί μου, μα ο πόνος σου ήταν βουβός. Ανέκαθεν ήσουν έτσι. Ήξερες να κρύβεσαι καλά. Στι δύσκολες στιγμές εσύ ήσουν στήριγμα για όλους.

Τόσες αναμνήσεις, τόσες στιγμές. Το ξέρω πως έχει περάσει καιρός. Λένε πως όλα είναι θέμα συνήθειας, κι έχουν δίκιο. Όμως, φοβάμαι παππού. Φοβάμαι πως όσο συνηθίζω, τόσο πιο γρήγορα θα ξεχάσω. Δε θέλω να ξεχάσω την μορφή σου, παππού. Δεν θέλω να ξεχάσω τον ήχο της φωνής σου. Δε θέλω να ξεχάσω το γέλιο σου. Παλεύω, κάθε μέρα, να σε κρατήσω ζωντανό μέσα στη σκέψη μου.

Άρχισα να πίνω ελληνικό, παππού. Μου θυμίζει τα πρωινά που μου έπαιρνες μπουγάτσα κι εσύ έπινες τον “κλασσικό”. Ναι, εγώ.

Που κάποτε προσπάθησα να σε κάνω μοντέρνο μαθαίνοντάς σε τον φραπέ. Τελικά, τα είχα καταφέρει. Το καλοκαίρι μου τηλεφωνούσες. Έκανες τα παράπονα σου που σε ξέχασα, μετά μου’ λεγες να περάσω από εκεί να με δεις, και να σου φτιάξω έναν “κρύο” να τα πούμε.

Προσπαθούσες να δεις τον κόσμο μέσα από τα δικά μου μάτια, να ονειρευτείς μαζί μου. Οι συμβουλές σου χρήζουν ανεκτίμητης αξίας. Εσύ μου έμαθες τι θα πει νοιάξιμο, φιλότιμο και ευγένεια. Στοιχεία του χαρακτήρα σου που θαύμαζα, εγώ και πολλοί άλλοι. Αν και μερικές φορές πιάστηκες κορόιδο εξαιτίας της καλοσύνης σου, δεν σταμάτησες ποτέ να είσαι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος με άλφα κεφάλαιο! Επίσης, δεν σταμάτησες ποτέ να πιστεύεις στους ανθρώπους. Έψαχνες να βρεις πάντα το καλό, κι ας ήταν ύπουλος και κακόβουλος ο κόσμος γύρω σου.

Σ’ ευχαριστώ, παππού. Ήσουν ένα σχολείο ζωής. Μου έμαθες τόσα πολλά πράγματα. Μ’ αγαπούσες με όλη σου την ψυχή. Ήσουν η μεγαλύτερη μου αδυναμία και όλοι το ξέρουν αυτό. Ο μόνος ικανός να με κάνει να υποχωρήσω γιατί δεν ήθελα να του χαλάσω χατήρι, ούτε να τον στενοχωρήσω. Κι αυτό σημαίνει πολλά! Πόνεσα πολύ που σε έχασα. Πονάω ακόμη. Μετάνιωσα που δεν σου ζήτησα μια τελευταία αγκαλιά. Μετάνιωσα που δεν πρόλαβα ποτέ να σου πω όλα αυτά που νιώθω για σένα.

Μου λείπεις πολύ, παππού. Θα προσπαθώ μέσα από τις πράξεις μου να σε κάνω περήφανο και για όσο ζω θα υπάρχεις πάντα μέσα στη καρδιά και το μυαλό μου. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.

Σ’ αγαπώ.

Για τον παππού μου.

πηγή

Γιαγιά, σε ευχαριστώ...

Γιαγιά, σε ευχαριστώ. 

Κάποτε με έκανες να πιστεύω ότι σοκολάτα αρκεί για να είμαι ευτυχισμένη.

Γιαγιά, σε ευχαριστώ. 

Μου δίδαξες ότι η αγάπη για κάποιον ξεπερνά τους όποιους περιορισμούς της ηλικίας και δε σταματάει ποτέ να προσφέρει. Τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει από το να προσφέρεις στον άνθρωπο που αγαπάς, κανένα εμπόδιο, καμία κούραση, τίποτα.

Γιαγιά. σε ευχαριστώ. 

Τα γκρίζα σου μαλλιά δεν με εμπόδισαν, πολλές φορές, να σε βλέπω σαν τον πιο όμορφο άνθρωπο του κόσμου.

Γιαγιά μου, και πάλι σε ευχαριστώ. 

Μου έδειξες ότι οικογένεια είναι ο άνθρωπος που σε φροντίζει και σε αγαπάει.

Γιαγιά, σου οφείλω ευγνωμοσύνη, γιατί όλη μου η ευτυχία όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα στη ζωή εξαργυρωνόταν σε μία καραμέλα, ένα περιποιημένο φαγητό, μία αγκαλιά. 

Αυτά είχα και όμως αυτά ήταν για μένα ο πλούτος όταν ήμουν παιδί.

Γιαγιά μου, σε ευχαριστώ, γιατί εσύ και ο παππούς μου δείξατε ότι η αγάπη μένει και αντέχει στο πέρας των χρόνων, όταν ο εγωισμός αρχίσει να περισσεύει , όταν μας νοιάζει περισσότερο το "εμείς" και λιγότερο το "εγώ".

Γιαγιά μου, σε ευχαριστώ... το παιδικό μου χέρι κράτησε το δικό σου και ζήσαμε μαζί πολλές όμορφες και άσχημες στιγμές... όπως για κάθε παιδί, έτσι και για εμένα, ήσουν η γιαγιά εκείνη που είχε πάντα χρόνο για μας και ήταν έτοιμη να μας αγκαλιάσει πάντα με στοργή.

Ήταν όμως και ο άνθρωπος εκείνος που υπενθύμιζε σε όλα τα μέλη της οικογένειας ότι οι άνθρωποι μεγαλώνουν και κάποτε αναπόφευκτα γερνούν. Και έχουν ανάγκη τη στοργή, την αγάπη, τη βεβαιότητα ότι κάποιος θα είναι εκεί και για αυτούς.

Σε ευχαριστώ, γιαγιά.. κάθε μέρα θα σε σκέφτομαι...

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η αληθινή αγάπη χρόνια και ρυτίδες δεν κοιτά

Το μυστικό της αιώνιας αγάπης βασίζεται στην κατανόηση, στην ικανότητα αρμονικής συνύπαρξης και στο σεβασμό. Τα αγαπημένα ζευγάρια αναλαμβάνουν την ευθύνη της εξέλιξης και των δύο συντρόφων και της εξασφάλισης ευτυχίας στη σχέση.

Η αληθινή αγάπη χρόνια και ρυτίδες δεν κοιτά. Μερικές αγάπες κρατάνε ένα καλοκαίρι, ένα χρόνο ή μια ολόκληρη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει σημασία πόσο κρατάνε, εφόσον άξιζαν, σας έκαναν ευτυχισμένους και σας άφησαν μια ευχάριστη ανάμνηση.

Όμως οι πιο εμπλουτιστικές αγάπες, εκείνες που μας τρέφουν, που μας βοηθούν να εξελιχτούμε και ριζώνουν μέσα και έξω από μας είναι εκείνες που μας συνοδεύουν μέχρι τα κόκαλά μας να αρχίσουν να πονούν και τα χρόνια να βαραίνουν πάνω μας, ενώ ο καιρός που οι άνθρωποι περνούν μαζί δεν γερνάει ποτέ.

Μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να πιστέψουν στην αληθινή αγάπη. Όμως η αγάπη που διαρκεί μια ζωή πραγματικά υπάρχει. Υπάρχει και έχει μυστικά.

Τα θεμέλια που κάνουν την αληθινή αγάπη να διαρκεί μια ζωή

Ας ξεκινήσουμε ξεκαθαρίζοντας μια πολύ σημαντική πτυχή. Υπάρχουν ζευγάρια τα οποία απολαμβάνουν σχέσεις που διαρκούν δύο, πέντε ή δέκα χρόνια και αισθάνονται την ίδια ευτυχία με εκείνα των οποίων η σχέση διαρκεί μια ζωή.

Και υπάρχουν άλλοι άνθρωποι εκεί έξω που βρίσκουν την ευημερία και την ισορροπία τους μένοντας μόνοι. Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι ότι, στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλές οδοί προς την ευτυχία και η ευτυχία έχει πολλά πρόσωπα. Δεν χρειάζεται να εξιδανικεύουμε την “αιώνια αγάπη”.

Η αγάπη διαρκεί όσο χρειάζεται να διαρκέσει και θα διατηρηθεί αν και οι δύο σύντροφοι επενδύουν χρόνο, στοργή και προσπάθεια σε αυτή. Ας ρίξουμε μια ματιά στα θεμέλια που χαρακτηρίζουν τις πιο σταθερές σχέσεις, εκείνες που διαρκούν πέρα από τις ρυτίδες μας.

Δεν πρόκειται για “ανοχή” αλλά για εξέλιξη

• Είμαστε βέβαιοι ότι κάποια στιγμή στη ζωή σας ακούσατε κάποιον να λέει ότι, όσον αφορά στην αγάπη, το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει κανείς να γνωρίζει είναι να ανέχεται, να υποχωρεί, να έχει υπομονή και να συγχωρεί.
• Πρέπει να είστε προσεκτικοί με αυτή τη “λαϊκή σοφία” που μερικές φορές μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστα αποτελέσματα. Οπωσδήποτε πρέπει να έχετε υπομονή. Πρέπει να ξέρετε πότε να συγχωρείτε, είναι αλήθεια. Όμως σε όλα πρέπει να κρατάτε ισορροπίες αναλαμβάνοντας πάντα την ευθύνη της αυτοεκτίμησής σας.
• Η αγάπη που διαρκεί μια ζωή δεν περιορίζεται στο “να ανέχεστε ο ένας τον άλλο”, να μένετε σιωπηλοί και να προσποιείστε, να κρύβετε τα πράγματα που δεν σας αρέσουν και να παραπονιέστε γι’αυτά κρυφά. Αυτό δεν είναι υγιές ούτε καλό για τη συναισθηματική ευημερία.
• Οι σύντροφοι σε θετικές, μακροχρόνιες σχέσεις γνωρίζουν πώς να εξελίσσονται, πώς να χτίζουν γέφυρες, πώς να έρχονται σε συμφωνία, να βρίσκουν πράγματα μαζί και να φροντίζουν καθημερινά ο ένας τον άλλο. Δεν πηγαίνουν ποτέ για ύπνο θυμωμένοι, αλλά μάλλον με ενθουσιασμό για την επόμενη μέρα, έτσι ώστε να συνεχίσουν μαζί το κοινό τους σχέδιο.

Ειλικρινές ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο

Τα ζευγάρια περνούν από αρκετά διαφορετικά στάδια από τα οποία δεν λείπουν οι κρίσεις. Προβλήματα στη δουλειά, οικογενειακά προβλήματα, περίοδοι που οι σύντροφοι πέφτουν στη ρουτίνα και στη μονοτονία…

• Η ειλικρινής αγάπη διαρκεί μια ζωή επειδή αντιμετωπίζει τα προσωπικά προβλήματα των συντρόφων, επειδή υπάρχει αυθεντική κατανόηση και αμοιβαίο ενδιαφέρον.
• Οι σύντροφοι δεν αποζητούν πάντα τη δική τους ευημερία μόνο, το εγώ μπαίνει στην άκρη, όχι προς όφελος του άλλου αλλά προς όφελος της σχέσης.

“Καταλαβαίνω ότι το να εξελίσσεις τη σταδιοδρομία σου, το να χαίρεσαι τα χόμπι σου και τις φιλίες σου σε κάνει ευτυχισμένο/η και ότι όλη αυτή η ευημερία επανεπενδύεται στην ευτυχισμένη συντροφικότητα”.

• Αν δεν υπάρχει ενδιαφέρον για το άλλο άτομο, ειλικρίνεια και αυθεντικότητα, σιγά-σιγά ο δεσμός σπάει. Οι σύντροφοι αρχίζουν να διψούν για στοργή και σεβασμό.

Η μαγεία του να κάνετε πράγματα μαζί

Τα ευτυχισμένα ζευγάρια είναι πρώτα και κύρια μια εξαιρετική ομάδα. Σιγά-σιγά αμβλύνουν τις διαφορές τους, όχι επειδή υποχωρούν ή ανέχονται αλλά από καθαρό, αμοιβαίο σεβασμό.

• Κάτι που σας φέρνει πιο κοντά κάθε μέρα είναι η χαρά του να κάνετε πράγματα μαζί. Να ξυπνάτε μαζί, να πάτε για ύπνο μαζί, να γελάτε μαζί, να διασκεδάζετε μαζί…
• Αν καταλαβαίνετε ο ένας τον άλλο και εκφράζετε μια σαφή επιθυμία να μοιράζεστε πράγματα, χώρους και σχέδια, θα γεράσετε μαζί περιβαλλόμενοι από πολύ μεγαλύτερη στοργή.
• Επομένως μια πτυχή που πρέπει να έχετε επίσης υπόψη σας είναι η εξέλιξη. Το να κάνετε πράγματα μαζί σημαίνει ότι συνεχίζετε να μοιράζεστε εμπειρίες και να ξεκινάτε μαζί καινούργια σχέδια. Αυτό θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε πράγματα ο ένας για τον άλλο ενδυναμώνοντας ακόμα περισσότερο το δεσμό σας.
• Το να ταξιδεύετε μαζί, το να βγαίνετε με καινούργιους φίλους , το να επιτρέπει ο ένας στον άλλο να έχει τα χόμπι και τα σχέδιά του επίσης συμβάλλουν στην εξέλιξη των συντρόφων ατομικά αλλά και του ζευγαριού.

Είμαστε σίγουροι ότι κάπου γνωρίζετε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι το οποίο σας γεμίζει θαυμασμό για την αγάπη που είναι ακόμα ζωντανή στα μάτια των συντρόφων, παρά τα χρόνια τους και τον καιρό που έχει περάσει. Αυτό συμβαίνει επειδή η αληθινή αγάπη είναι τυφλή.

Χωρίς αμφιβολία έχουν περάσει πολλές δυσκολίες και στιγμές κρίσης. Όμως έχουν αγωνιστεί ο ένας για τον άλλο και για τη σχέση τους. Γνωρίζουν ότι η αληθινή αγάπη χτίζεται και ότι πρόκειται για μια επένδυση. Πάνω απ’όλα, νοιάζονται πραγματικά ο ένας για τον άλλο.

meygeia.gr

Το καλύτερο και φθηνότερο φάρμακο για τον εγκέφαλο και τη μακροζωία…

Το να έχει ο άνθρωπος ένα σταθερό σκοπό στη ζωή του, μπορεί να τον προστατεύσει καλύτερα από την άνοια και το Αλτσχάιμερ όσο περνάνε τα χρόνια, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που δείχνει ότι οι ηλικιωμένοι πρέπει να μην έχουν απάθεια και κατάθλιψη, αλλά, αντίθετα, να αισθάνονται ότι ζουν για κάποιο σκοπό.

Old lady and flute playing dog

Οι ερευνητές, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ψυχιατρικό περιοδικό «Archives of General Psychiatry» του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, διαπίστωσαν ότι, για κάποιο λόγο, όσοι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερο από τους άλλους ότι έχουν ένα σκοπό στη ζωή τους, είναι αυτοί που, ακόμα κι αν έχουν στον εγκέφαλό τους τα φυσικά σημάδια της άνοιας και του Αλτσχάιμερ, τα καταφέρνουν καλύτερα να μην επηρεάζονται αρνητικά από αυτά, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Οι ερευνητές μελέτησαν τα τεστ που είχαν δοθεί σε περίπου 250 ηλικιωμένους, οι οποίοι αργότερα πέθαναν και οι εγκέφαλοί τους ελέγχθηκαν μέσω νεκροψίας για να διαπιστωθεί σε ποιο βαθμό ήταν προχωρημένη η εξάπλωση των σημαδιών της άνοιας. Προτού οι συμμετέχοντες πεθάνουν, οι ερευνητές τους είχαν ζητήσει να προσδιορίσουν κατά πόσο αισθάνονται ότι έχουν ένα σκοπό στη ζωή τους και αν βρίσκουν συγκεκριμένο νόημα σε αυτήν. Η ύπαρξη στόχου θεωρείται από τους ψυχολόγους δείκτης ψυχικής υγείας και ικανοποίησης στην προσωπική ζωή.

Έδωσαν ένα ψυχολογικό τεστ στους ηλικιωμένους από το οποίο αξιολόγησαν σε ποιο βαθμό οι τελευταίοι όντως αισθάνονταν ότι ζουν για κάποιο σκοπό. Η μεταθανάτια μελέτη του εγκεφάλου των ατόμων αυτών επέτρεψε στους επιστήμονες να συσχετίσουν το ψυχικό βίωμα καθενός, όσον αφορά το σκοπό και την αξία της ζωής του, με την μεταθανάτια κατάσταση του εγκεφάλου του.

Όπως διαπιστώθηκε, ακόμα και ανάμεσα σε εκείνους τους ηλικιωμένους που είχαν πολλά σημάδια άνοιας (τις χαρακτηριστικές «πλάκες» που προκαλούν το θάνατο των νευρωνικών εγκεφαλικών κυττάρων), όσοι, όσο ζούσαν, αισθάνονταν ότι είχαν ένα σκοπό, ήσαν αυτοί που επηρεάζονταν λιγότερο αρνητικά από την πρόοδο της νευροεκφυλιστικής νόσου και τη σταδιακή έκπτωση των νοητικών λειτουργιών τους.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι, κατά μέσο όρο, τα άτομα μ’ ένα σκοπό στη ζωή τους είχαν περίπου 30% βραδύτερη επιδείνωση των νοητικών λειτουργιών τους σε σχέση με όσους σε μικρό μόνο βαθμό θεωρούσαν ότι ζούσαν για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Δεν είναι ακόμα σαφές για ποιό λόγο και μέσα από ποιό βιολογικό μηχανισμό ο σκοπός στη ζωή συσχετίζεται με την καλύτερη υγεία του εγκεφάλου στα γεράματα. Εξάλλου, από την μελέτη προκύπτει ότι οι πιο μορφωμένοι φαίνεται να είναι πιο ικανοί στο να επιβραδύνουν την άνοια.

real.gr

enallaktikidrasi